புத்தனாகும் எத்தனம்

வெண்ணிற பட்டுடுத்தும்
புத்தனாய்
பிறக்க தினமும்
எத்தனித்தாலும்

நிஜம் என்னவோ..

ஆணவம்
மிதக்கும்
அற்பனாகவோ

இல்லை

கோபம்
கொப்பளிக்கும்
அரக்கனாகவோ

இல்லை

பொய்கள்
பிதற்றும்
பித்தனாகவோ

இல்லை

குரூரம்
கொள்ளும்
சிறுநரியாகவோ

இல்லை

காமம்
கொப்பளிக்கும்
அரவமாகவோதான்

பெரும்பாலும் முடிகிறது..

பிரகஸ்பதி எனும்
கனவு
இச்சென்மம்
கூடியும்
எட்டாக்கனி தான்
போலும்..

-சந்திரன்

மனம் எனும் கட்டுத்தறி

வண்ணங்களேயன்றி
வெறும் வெள்ளையும்
கருப்புமாய்
நெய்து கொண்டிருந்த
என் கட்டுத்தறி
உனைக் கண்டவுடன்
மட்டும் ஏனோ
ஜொலிக்கின்ற
பட்டாய் நெய்து
தள்ளுகிறது..

உன் ஜொலிப்பின்
பாதியையேனும்
அடைந்து விடுகின்ற
முனைப்பில்
அது
தங்க ஜரிகையையும்
தேவலோக
வண்ணத்தையும்
ஒருசேரக் கலந்து
இரவு பகலாய்
நெய்கிறது..

இருப்பினும்
பிரம்மன் நெய்த
பிரம்மாண்ட
ஜொலிப்பான
உனை
அடைய
இன்னும்
பலநூறு ஜென்ம
தவம் தேவை
எனப் புரியாமல்
பிரஞ்ஞையற்று
ஏனோ
பேதையாய்
நெய்கிறது
அப்பாவிக்
கட்டுத்தறி .. !!